Στιγμές…Φλεβάρη (2015)
Και ο μικρός Φλεβάρης έφυγε τρέχοντας συμπληρώνοντας με τη σειρά του το δεύτερο από τα δώδεκα κομμάτια στο πάζλ του 2015.
Κι εμείς ακολουθώντας αναγκαστικά τη ροή του χρόνου καταγράψαμε και πάλι τις δικές μας στιγμές στο ήσυχο και βροχερό Μεγανήσι.
Βροχή και σήμερα βροχή και αύριο και μεθαύριο και χτες και προχτές. Μόνο βροχή κι ένα απότομο χαλάζι που μέριασε αριστερά και δεξιά των δρόμων κι έμεινε παγωμένο για ώρες μοιάζοντας περισσότερο με αφρό σαπουνάδας.
Σπάνιο το φαινόμενο της ηλιοφάνειας οδηγεί τα ζωντανά σε ακραίες λύσεις προκειμένου να απολαύσουν λίγη ζέστη. Η υγρασία τσακίζει και το πολύ νερό θρέφει παχηλούς καρπούς.
Απέναντι μου οι Σκάροι και η Ελάτη μισοχιονισμένα ξεκουράζουν τα μάτια από την μονότονη φωτογραφία της ψιχάλας στην προσπάθειά τους να διώξουν τα σύννεφα από τις κορφές για να χωθούν οι λίγες ακτίνες του πρωινού ήλιου που μάχονται να ξεμυτίσουν.
Χιονίζει τόσο κοντά σου κι όμως δεν σε φτάνει ποτέ.Η πρωινή παγωνιά σου παραλύει τα άκρα κι η βροχή επίμονη και κουραστική.
Κι οι αγανακτισμένοι περαστικοί, εργάτες μαθητές νοικοκυρές μονολογώντας διασχίζουν το δρόμο με ζιγκ-ζακ για να αποφύγουν λάσπες και λακκούβες που έχουν γεμίσει το δρόμο. Σαν μεθυσμένοι….
Ο μήνας έτσι μπήκε κι έτσι βγήκε…
Με στιγμές γιορτινές αποκριάτικες που προετοιμάζουν για το Πάσχα και την αλλαγή εποχής μας έβαλαν στην ανάλογη ψυχολογία.
Ο σύλλογος γυναικών από την πρώτη μέρα άνοιξε τον κύκλο των εορταστικών εκδηλώσεων με την κοπή της πίτας του και την ετήσια συνέλευση.
Ο Μέντης ακολούθησε πιστός στον παραδοσιακό αποκριάτικο χορό του και η Τσικνοπέμπτη έδωσε το άλλοθι της κακής χοληστερίνης.
Οι ψησταριές βγήκαν στους δρόμους , η τσίκνα κι η κρασούρα τιμήθηκαν δεόντως…κι ύστερα ήρθε ο χορός.
Η τσικνοπέμπτη των μαθητών παρότι πρωινή στέφθηκε με επιτυχία κι έδωσε την ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους να ξεδώσουν τρώγοντας πίνοντας χορεύοντας και χάνοντας μερικές ώρες από μάθημα…πολύ βασικό κίνητρο.
Πολύ χορός ακολούθησε και όλες τις επόμενες μέρες. Η εβδομάδα της Αποκριάς γύμνασε πόδια και ξεσκούριασε κόκαλα.
Πρωταγωνιστές τα παιδιά που δεν έχασαν ουδεμία από τις ευκαιρίες που προσφέρουν οι μέρες.
Πρωτοστάτες και στο παιδικό καρναβάλι της Λευκάδας ξανά έκλεψαν την παράσταση κάνοντας το αποκριάτικο τους ντεπούτο με ένα θέμα γεμάτο αγάπη.
Τα πάρτι και οι χοροί στα μαγαζιά σήκωσαν κόσμο από τους καναπέδες κι οι στολές κατέβηκαν από τα πατάρια.
Οι αυτοσχεδιασμοί όμως χάρισαν βραβεία και… νικητές της βραδιάς Νίκος και Ρίκος.
Ο καλύτερος μασκαράς κι ο καλύτερος χορευταράς. Τώρα για πιο από όλα τα ζεϊμπέκικα που χόρεψε βραβεύτηκε, θα σας γελάσω… ήτανε πολλά.
Η μέρα του καρναβαλιού σκόρπισε πολύ αγάπη, ο καιρός όμως δεν ήταν βοηθός και έτσι η αγάπη έπεσε σε ομπρέλες και αδιάβροχα και δεν βρήκε κόσμο στους δρόμους. Παρόλα αυτά απτόητοι οι καρναβαλιστές έδωσαν το καλύτερο που μπορούσαν υπό την απειλή …πνευμονίας.Βρεγμένα κόκκινα μπαλόνια καθηλώθηκαν από το βάρος κι ο τοξότης δεν επιχείρησε να βρει στόχο οπότε ο θεός έρωτας δεν έριξε τα βέλη του πουθενά.
Έτσι μούσκεμα χόρεψαν και παρέλασαν για το καλό. Δεν πειράζει παιδιά…του χρόνου…
Κι αφού στέγνωσαν και ζεστάθηκαν ξαναντύθηκαν και γλέντησαν στο «Boom-boom » όπου είχαν κανονίσει το πάρτι τους.
Πάρτι έκαναν και οι αυγόπιτες στα αποκριάτικα τραπέζια.
Κι η επόμενη μέρα μας χάλασε τα σχέδια για κούλουμα στην εξοχή.
Μια ακόμα βροχερή Καθαρά Δευτέρα όπως τα τελευταία χρόνια, μας έκλεισε μέσα. Μεγάλος απώντας της ημέρας ο χαρταετός. Τώρα που το σκέφτομαι χρόνια έχω να δώ χαρταετό. Οι τελευταίοι που είχα δεί να πετάνε ήταν αυτοί του Ολυμπιακού του Παναθηναικού και της Αεκ.
Που να βρείς καλάμια τώρα και να κάτσεις να κόψεις κοματάκι κοματάκι την εφημερίδα για να φτιάξεις ουρά !!! Που να βρείς και τόσες εφημερίδες άλλωστε!
Κι η αλευρόκολα κολάει στα χέρια σου και άστα να πάνε, ταλαιπωρία … καλύτερα έτοιμος να ξεμπερδεύεις.
Αλήθεια , θυμάται κανένας ακόμα πώς φτιάχνεται;;;
Εμείς από την άλλη και πάλι βρήκαμε τον τρόπο να το γυρίσουμε, ο καθένας όπως μπορούσε. Εξάλλου μετά από ένα γιορταστικό τριήμερο δεν έχεις και πολλά κουράγια.
Οι λιγοστοί επισκέπτες μας αναχώρησαν, τα παιδιά μαζεύτηκαν για διάβασμα κι οι μεγάλοι έπεσαν ξεροί νωρίς νωρίς.
Καλά ήτανε… καλά περάσαμε… και του χρόνου.
Ξαναβάλαμε τα κεφάλια μέσα και συνεχίσαμε να σπρώχνουμε τις μέρες με νέα πότε ευχάριστα πότε δυσάρεστα. Με ειδήσεις από τον έξω κόσμο που στέλνει μηνύματα αισιόδοξα και απαισιόδοξα. Με κουτσομπολιά πικάντικα και αδιάφορα, με αλάτι και πιπέρι, με άσπρο και μαύρο. Με κοινωνικά γεγονότα χαρούμενα η όχι και τελικά με την αντίστοιχη ψυχολογία λέμε γεια και σε αυτό το μήνα που κατέγραψε και ευχάριστες στιγμές …
Τη δική τους σημαντική στιγμή έζησε ο Στάθης και η Άννα που παντρεύτηκαν με θρησκευτικό στις 22 Φλεβάρη, ενώ ο Τάκης και η Κατερίνα γίνονταν για πρώτη φορά γονείς ενός αγοριού. Αγόρι ήταν και το δεύτερο παιδάκι της Γιώτας και του Γιάννη που ήρθε στον κόσμο με λίγες μέρες διαφορά. Ακολουθούν κι άλλες γεννήσεις ενώ νέες εγκυμονούσες παίρνουν σειρά. Καλή σιγουριά, με ένα πόνο κορίτσια και γερά παιδιά…
Και τα παιδιά του γυμνασίου-λυκείου ζούνε τις δικές τους μαθητικές στιγμές σε μια τριήμερη εκδρομή στη Πάτρα αψηφώντας τον κακό καιρό, τη δεύτερη μέσα στο μήνα. Λίγες μέρες νωρίτερα είχαν επισκεφτεί θερμοκήπιο στην Πρέβεζα.
Κάπως έτσι αποχαιρετάμε κι εμείς τον τελευταίο μήνα του Χειμώνα καλωσορίζοντας το Μάρτη κι ελπίζοντας να φέρει την άνοιξη παντού και να τονώσει λίγο την διάθεσή μας μόνο με χαρούμενες στιγμές και ειδήσεις.
Η προετοιμασία πάντως άρχισε… Το Πάσχα είναι κοντά κι οι μέρες τρέχουν.
Και τρέχουμε κι όλοι παρέα … Να δούμε τι θα καταλάβουμε …Υποτίθεται ότι όλα γίνονται για μια καλύτερη ζωή και τελικά χάνεται η ίδια η ζωή κι εσύ δεν έχεις καταλάβει τίποτα! Με το πόδι κολλημένο στο γκάζι πίσω από ένα στόχο που ώρες ώρες κι εσύ δεν θυμάσαι ποιός είναι. Και τότε έρχεται η μετωπική σύγκρουση… Ατύχημα από υπερβολική ταχύτητα… Και μετά;;;;
Γι αυτό ανοίξτε τις αγκαλιές σας και κλείστε την άνοιξη μέσα …
Ξαπλώστε στους καναπέδες κλείστε τα μάτια και ταξιδέψτε στον κόσμο που θέλετε εσείς. Βάλτε χι σε ότι σας χαλάει και γίνετε κυβερνήτες της ζωής οι ίδιοι. Για λίγο, για μια στιγμή, για όσο κρατάει το πρωινό τσιγάρο. Αν ρίξτε και μια ματιά γύρω σας θα νοιώσετε πολύ τυχεροί. Ξεκινήστε τη μέρα σας έτσι κι όλα θα είναι καλύτερα.
Ραντεβού στις στιγμές του Μάρτη…
Και μέχρι τότε…να είμαστε όλοι καλά!
Από Μεγανήσι…Καλό βράδυ.
.
6 Μαρτίου 2015 @ 10:42
Υποτίθεται ότι όλα γίνονται για μια καλύτερη ζωή και τελικά χάνεται η ίδια η ζωή κι εσύ δεν έχεις καταλάβει τίποτα! Με το πόδι κολλημένο στο γκάζι πίσω από ένα στόχο που ώρες ώρες κι εσύ δεν θυμάσαι ποιός είναι. Και τότε έρχεται η μετωπική σύγκρουση… Ατύχημα από υπερβολική ταχύτητα… Και μετά;;;;
ΑΥΤΟ!
6 Μαρτίου 2015 @ 13:03
Έγραψες Ελλη!!!!Ακόμη μια φορά!!!Μου ξύπνησες μνήμες των παιδικών μου χρόνων!!!Κρύο χειμώνας,ατέλειωτες βροχες παγωνια….